I na tym nie zamierzam skończyć :)

Wiem, że miałam nie opisywać dni, ale dziś muszę zrobić wyjątek :)
Zauważyłam ostatnio, że wszystkie zdarzenia, których nie zaplanuję są najpiękniejsze. Od dwóch miesięcy planowałam koncert Edzia i Filipka. Miałam iść z tyloma ludźmi, a w dzień koncertu zostałam sama. Na szczęście rzeczy, których szukamy najdalej są najbliżej. Może to zabrzmi głupio, ale nie mam nic złego na myśli, tą rzeczą okazała się Sabina. I niee, nie porównuję jej do rzeczy, chodzi mi tylko o to, że szukając najdalej zapomniałam o tym, że mam ją najbliżej. Rzadko mi się zdarza tu kogoś pozdrawiać, a tym bardziej dziękować, ale dziś po prostu muszę jej podziękować za to, że mimo tego że ich nie słucha, pojechała tam ze mną.
W dzień koncertu... Maiłam dwa miesiące, a zaczęłam wszystko w dzień koncertu. Cieszę się, że wszystko się udało. Nie potrafię przestać o tym myśleć. Ten koncert był dla mnie naprawdę ważny. Zresztą.. kto słucha Piotrka wie o czym pisze. Jedyny artysta, który ma coś do powiedzenia, wie do kogo pisze, o czym pisze i serio.. dziękuje Bogu właśnie za takich ludzi, którzy świadectwem zapraszają innych do ich słuchania i mają tego pełną świadomość.
Do teraz i pewnie jeszcze przed długi czas nie będzie mi schodził uśmiech z twarzy, wiedząc że gadałam z nim, mogłam go dotknąć i usłyszeć go nie tylko na słuchawkach :)
I może zabrzmi to banalnie, ale naprawdę polecam wszystkim dążyć do spełnienia swoich celów, a dla mnie jednym z nim był własnie ich koncert.
Piękny wieczór :)








Dobranoc :)


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Coś osobistego

Już jestem!

To był dobry dzień.