Zawiodłam. Nie pisałam. Wiem.
Zawsze staram się pisać to co czuję. Nie jest to proste. Jest nas tutaj garstka, ale wiem że są to osoby, do których przemawia ten blog. Ostatnio usłyszałam nawet, że jestem twarda radząc sobie z tymi wszystkimi problemami, o których tutaj piszę. To nie jest proste i może niepotrzebnie się z tym afiszuję, ale ten blog to mój detoks. Ludzie, którzy to czytają dzielą się na dwa typy ludzi. Pierwsi czytają, myślą, być może mają tak samo i czują we mnie wsparcie. Drudzy wchodzą w link wklejony na tablice facebook'a żeby sprawdzić jak mi mija życie, co w moim związku i jak żyję w świecie. I dla tych ludzi mam radę. Skoro tak cię to ciekawi to po prostu powiedz mi na drodze 'Cześć', pogadamy. Czas leci. Czas leci, ludzie się zmieniają, każdy idzie w swoją stronę. Zapominamy o tych, którzy kiedyś byli dla nas bliscy. O tych którzy byli naszą jedynym ratunkiem. Patrzymy własnego nosa i tego by nam było dobrze. Czas nie leczy ran. Blizny zostają. Wiedz, że mamy tylko jedno...