Dziś jednym okiem patrze na to co pisze, a drugim patrze na to co dzieje się na Ukrainie. Dziś siadając przy laptopie z ciepłą herbatką, w głowie mam tylko jedną myśl. Patrze na to wszystko i zastanawiam się nad swoim życiem. Nigdy nie wiadomo co może stać się za minutę, godzinę albo za parę dni. Ciesze się, że nie mam takich zmartwień. Jedynym moim zmartwieniem jest jutrzejsza kartkówka z angielskiego. Mogę powiedzieć, że mam bardzo wygodne życie. Ludzie na Ukrainie martwią się o jutro, o to czy przeżyją, a ja martwię się tylko o to czy zdążę jutro na autobus. Ludzie giną, giną ich bliscy, znajomi, rodzina. Nie potrafię sobie tego wyobrazić... -------------------------------------------------------------------------------- Dziś jeszcze znalazłam w bibliotece szkolnej półkę z książkami o statystyce. Jestem ciekawa czy ktoś kiedykolwiek to przeczytał, bo jak nie to ja moge być pierwsza :)