Wiara, miłość, wychowanie.

W piątek nie pisałam notki, ponieważ wolałam ten czas poświęcić na coś bardziej pożytecznego.
W piątek o 18 poszłam na oazę, a po oazie obejrzałam film ''Chłopiec w pasiastej piżamie''.
Z niedowierzaniem patrzałam na ten film. Nie potrafiłam sobie tego wyobrazić. Nie wiem dlaczego, ale nie chciałam wierzyć, że kiedyś tak było.
Film naprawdę daje do myślenia i zastanowienia się nad swoim życiem.
---------------------------------------------------------------------------

Dobrze, a teraz notka mojej koleżanki z bloga:

''Przepisując dziś piosenki na chórek uświadomiłam sobie jedną, dosyć oczywista rzecz.
A mianowicie to w jaki sposób wychowali mnie rodzice. To że nauczyli mnie kochać i szanować to co mam. Mimo przeciwności losu iść przed siebie, nie bać się i dążyć do osiągnięcia swoich celów. Nie udowadniać innym, lecz samej sobie na jak wiele mnie stać. Jestem dumna z tego kim jestem, z tego że rodzice pozwolili mi na pogłębianie swojej wiary, przyprowadzając mnie 17 lat temu do Kościoła. Nie wstydzę się Boga, dlatego chce mu podziękować za to jak wielki skarb posiadam i za to kim jestem. Pewnie kilka osób pomyśli sobie teraz że to nie jest miejsce na takie rzeczy (o ile ktoś w ogóle tu zagląda), ja jednak nie traktuje tego bloga jak zwykłej strony na której mogę napisać co robiłam itd. ale również za taki zakątek gdzie mogę przelać swoje myśli..''

Moim zdaniem tekst jest naprawdę dobry i całkowicie się pod tym podpisuję, dlatego też wklejam go na swojego bloga. 

------------------------------------------------------------------------------

Pierwszy raz nie dodaje zdjęć, ale za to jutro mam nadzieje jutro już coś dodam ;p 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Coś osobistego

Już jestem!

To był dobry dzień.